Elles, 10 februari 2012
Australië , Perth 40°

Australië

Australië is leuk sinds we liftend reizen en afwisselend in de natuur hebben geslapen of bij een couchsurfer en nu werken . Een couchsurfer is iemand die een slaapplek aanbied aan reizigers en/of reizigers wil ontmoeten om reis/levenservaringen uitwisselen. Leuk, een aanrader voor iedereen die reist! Zie hun website .www.couchsurfing. org

Vorige week gewerkt voor Brenton in het gehucht Gnowangerup. Brenton, een schapenboer met 9000 schapen. 3600 schapen hebben we in 5 dagen voorbij zien komen. Na een paar dagen telde ik ze zelfs als ik wakker werd...
Hun koppen, liezen en kont moesten geschoren worden. Dit i.v.m. vliegen die op die plaatsen graag hun eitjes leggen. Een schaap kan hier op den duur zo ziek van worden dat het afgemaakt moet worden en daarnaast gaat de kwaliteit van de wol omlaag.

Een deel van zijn schapen zijn slachtschapen. Het grootste export gebied is het Midden Oosten. Voor liefhebbers van lams- en schaapvlees is dit het beste stukje vlees wat je kunt hebben. Een vrijere uitloop dan wat deze dieren hebben bestaat niet. Deze schapen hebben enorme lappen grond waar ze grazen, ze lammeren zonder hulp. Het zijn schapen die 1 a 2 keer per jaar mensen zien. Dat is duidelijk te merken. Ze schrikken van elk mens wat ze zien, van elke beweging en van elk geluid wat ze horen. Ze zijn minder gemakkelijk te drijven dan schapen die aan mensen gewend zijn.

Schapen zijn dom, heel erg dom. Ze kruipen, als ze bang zijn, op een kluitje bij elkaar. Stoppen hun kop tussen de konten van weer andere schapen zodat ze niets zien. Ze gaan op hun knieën liggen, zijn niet vooruit te branden en kijken je vervolgens schaapachtig aan. Het van vak naar vak verdrijven was onze, voornamelijke Fabians, taak. Dat is minder gemakkelijk dan het lijkt. Is de ruimte in het vak waar ze uit moeten te groot dan hollen ze van het vak waar ze in moeten en er in zijn, weer even hard terug naar het vorige vak. Zo holden wij in het begin in rondjes achter de schapen aan en de schapen achter ons . Lachen!!! Dit probleem is op te lossen door het vak waar ze uit moeten vol te stoppen met weer andere schapen en dan lopen ze vanzelf het volgende lege vak in. Het laatste vak is het moeilijkst. De schapen weten dat ze geschoren worden en willen niet. En dan moet je zo'n 60 kilo schaap omdraaien en vooruit duwen.
Mijn taak was om Fabian te helpen, de wol bij elkaar vegen en in de pers stoppen. Het was keihard werken en o zo leuk! 's Avonds met het laatste beetje puf nog koken, om 21.15 doodmoe het bed inrollen en 's ochtends ontzettend stijf om 05.45 weer op staan.

Niet de 4000 gehaald die gepland was. Kingy een topscheerder was niet in vorm. De laatste 3 maanden heeft hij tractor werkzaamheden verricht en was niet getraind om dit werk te doen. Hij scheert, in goeie vorm, zo'n 80 schapen per uur. Nu was dat 50 a 60. Voor mij ook een ongelofelijke hoeveelheid. Ik was van deze snelheid al zwaar onder de indruk.

We verbleven in een klein huisje van Brenton in het dorp. Een dorp waar 500 mensen wonen. Een gehucht in de out back met geen telefoon en internet bereik van onze provider. Letterlijk van de wereld afgesloten behalve de tv met 3 (sneeuw) zenders. We kregen een Toyota 4wd, een grote pick-up, in gebruik om op het werk te kunnen komen en in het weekend privé mee te rijden. Gaaf! Het voelt enorm stoer om in deze pick-up rond te rijden op onverharde wegen door het eindeloos lijkende landschap van Australië. Het kei harde werken en dat met schapen, is samen met deze pick-up voor mij Australië.

De eerste 2 weken waren moeilijk in Australië. Met name ik vroeg mezelf af wat ik hier eigenlijk deed. Het fucking gehalte was groot. In iedere zin minstens 1 keer en regelmatig ook 2 keer. In het begin is het grappig maar het gaat vervelen, wat zeggen ze nou eigenlijk...helemaal niets. Contact maken met Australiërs is niet zo gemakkelijk. Alles wat er anders uitziet dan een Australiër is vreemd. De agressiviteit in Perth is groot, ook onder niet Australiërs, Engelsen en Ieren. In 3 dagen tijd veel gevechten, bloed, ambulance en politie gezien. Het hostel waar we zaten was een regelrechte ramp, na 3 dagen hier vertrokken . Gelukkig had couchsurfer Paul gereageerd op ons host verzoek. Wat een verrassing toen we in zijn huis waren. Onze slaapkamer was groter dan mij sta caravan. Alleen al in de badkamer kon je een feestje houden, zo groot en dat was ook zijn een gastvrijheid. Bij hem hebben we goede dagen gehad.

Van Perth met de trein en bus naar Margareth River gereisd. Een teleurstelling. Het yuppie gehalte is hoog en net als in Perth is uiterlijk vertoon belangrijk. Weer 1000 fuckings en op de goedemorgens, na een nacht in het hostel, werd niet gereageerd of gereageerd met een stille vreemde blik...? Fabian en ik waren het na 2 seconden eens, weg hier! Een tentje, slaapzakken en wat eten gekocht en met de bus naar Augusta gereden. Direct na aankomst onze duim uit gestoken voor een lift naar Cape Leeuwin. Na 10 minuten stopt er een ouder echtpaar. Ze vonden het zo leuk dat we liften dat ze besloten om ons naar Cape Leeuwin te brengen. Lieve en leuke mensen die toen ze jong waren veel gereisd hebben, mooie verhalen.

Cape Leeuwin, een plek waar de Indische en de Zuid Oceaan elkaar ontmoeten en een plek die als eerste ontdekt is door Nederlanders in 1621 die vaarden met de boot Cape Leeuwin. Een plek die ik nooit zal vergeten. Na zonsondergang was er niemand meer dan wij tweetjes. Twee grote oceanen, mega grote zwarte-rode granieten stenen, miljoenen sterren, ontzettend ver weg van Nederland en dicht bij de Zuid Pool, bijzonder! Op deze plek Marije en Faruq ontmoet. Fijn contact met heel veel herkenning in de Australische ervaringen, lees obstakels. Een blijvend contact. Dank aan jullie voor de leuke dag. En voor het eerst kangoeroes gezien!

Van Cape Leeuwin weer terug naar Augusta en daar 2 nachten in de tent door gebracht aan de rivier. Wakker worden en pelikanen zien die zichzelf druk aan het poetsten zijn na hun ontbijt waarna ze de vleugels spreiden om zich te drogen. Dolfijnen voorbij zien zwemmen. Geluk en rijkdom is wat ik voel om dit te mogen zien.

Daarna door gelift naar Walpole. Het duurde een paar uur voordat we een lift hadden, er kwamen niet zoveel auto's voorbij en degene die voorbij kwamen zaten of vol of ze seinden met hun lichten dat ze niet onze kant op gingen. Het was heet...een zon die staat te branden en die ik hier zoveel mogelijk vermijd. Op straat ren ik van het ene stukje schaduw naar de ander als die er is...midden op de dag is hier weinig schaduw met de zon die loodrecht naar beneden schijnt. Het huidkanker percentage is hier hoog en de oudere dames zien er niet uit, alsof ze een huid van leer hebben. Uiteindelijk stopte er een busje met een hippieachtige 64 jarige surfer erin. Hij moest naar Denmark. Super, een lift van een paar 100 km met een leuke chauffeur. Vreemd is het om eindeloos veel kilometers door verbrand bos te rijden. Wat we op de tv zien van de bosbranden in Australië is in werkelijkheid vele malen groter dan we ons kunnen voorstellen. Wat ook onwerkelijk is zijn de zwart geblakerde bomen waar weer takken met fris jong groen uit groeit. Een vreemd gezicht.

Tijdens het liften naar Denmark stopte er een oudere dame. Ja jullie moet toch echt met me mee en zwemmen in de rivier die voor mijn huis stroomt. Ik woon in het begin van een Nationaal Park, hebben jullie tijd? Natuurlijk hebben we tijd. Dat is het fijne en leuke aan liften, niets staat vast en er is ruimte voor alles. Geweldig, wat een plek! Het was alsof we in een sprookje zwommen. Een rivier met lauwwarm water omringd door giganten, de reuze grote bomen van Australië. Tijdens het douchen had deze dame een fantastische lunch gemaakt en daarna dropte ze ons op een goeie plek om gemakkelijk een lift te krijgen naar Denmark. Na 10 minuten stopte er een auto met daarin 2 Duitse meiden en een Fransman. We konden meerijden maar ze wilden wel een stop maken bij William Bay. Prima, voor ons geen probleem. Blijkt het één van de mooiste stranden te zijn van de omgeving. Wat een mooie dag!

Vanuit Denmark een lift van een Australische dame uit het hostel naar Albany gekregen. Daar een aantal dagen door gebracht bij Levi. Een couchsurfer die zijn huis open zet voor meerdere reizigers, 't was net een hostel, July uit Canada, Veronika uit Zwitserland, gezellig!

Australië is leuk zoals we nu leven. Fabian gaat zeker terug. Hij heeft na het werken bij Brenton zijn 2e jaar voor een werk visum. Als je in Australië 45 dagen werkt op een boerderij dan krijg je een werk visum voor een 2e jaar. 45 dagen halen we niet maar Brenton geeft hem dit. Mooi!

Ik ga denk ik ook terug, maar dan alleen om bij Fabian te zijn en om te werken. Australië is, van het kleine stukje wat ik gezien heb, prachtig maar het is absoluut mijn land niet. Ik voel de mensen niet, op uitzonderingen na zoals Brenton en zijn gezin, de mensen waar we een lift van kregen (dit zijn allemaal mensen die reizen en/of ook gelift hebben). Het is vooral de dollar waar het hier omdraait. Ze houden hier van geld en de fucking dollar is dan ook vaak het onderwerp van een gesprek. Het is een ontzettend duur land en er zit veel verschil in de supermarkt prijzen. Bij de ene betaal je bv 39.90 dollar voor een kilo knoflook en bij de ander 19.90. Bier, wat we nu krijgen na het werk, kunnen we niet kopen. 40 dollar voor 24 flesjes. Ik rook een paar sjekkies op een dag. Een pakje tabak van 30 gram is 24 dollar. Fruit en groente, wat we wel kopen, is super duur, zoals alles.
Eerlijk en recht voor zijn raap zijn is wat velen nog moeten leren. Niet alleen wij hebben teleurstellingen gehad; werk beloven en dan is er ineens geen werk meer, beloven om terug te bellen en dit niet doen, liegen etc. Dit zijn verhalen die we van veel reizigers horen.
Australië is verbazingwekkend meer conservatief dan ik verwacht had en absoluut weinig ruimdenkend. Als je een korte broek draagt en blond bent 'hoor je erbij'...maar of je dat wilt???

Australië kan leuk zijn als je veel geld hebt en een auto kan kopen om mee te reizen of back to basic gaan, dan komt het vanzelf ook goed zo hebben we ervaren. Afgelopen week zei ik tegen Fabian dat ik Australië leuk begin te vinden...ik schrok er zelf een beetje van, haha. Het is zoals ik eerder schreef erg leuk zoals we nu leven. We genieten!

Aankomende weken blijven we werken voor Brenton, naast de schaap-werkzaamheden nu ook andere (boerderij) werkzaamheden. Morgen eerst een feest van Brenton. Zijn familie, vrienden, zakenrelaties komen letterlijk vanuit alle kanten aan gevlogen uit Australië. We hebben er zin in en zijn nieuwsgierig hoe een Australisch feest er uitziet. In ieder geval veel bier, net als zijn schapen, haha. We hebben mee geholpen met de voorbereidingen en hebben ruim 1100 flessen bier in onze handen gehad en er komen 120 man...en het feest vind plaats bij een wijnboer Het wordt vast gezellig...

Janny, dankjewel! Ik ben weer helemaal hersteld, alles is goed. De donkerste maand is voorbij maar nu zitten jullie in de koudste maand. Ongelofelijk wat een weer in Europa.
Bhante, ook jij en jullie de beste wensen voor 2012 en een goede gezondheid. Een volgende keer kom ik jullie zeker opzoeken!
Anja, net als jij het gaaf vind om 'mij' te lezen zo vind ik het ook gaaf om jou en anderen te lezen. Ben blij met de reacties op mijn blog en Facebook! Iedereen lijkt dan wat minder ver weg te zijn.
Louise en Jannick, dank voor jullie reactie. Leuk om nog contact te hebben met jullie!
Mieke, jij een fijn en goed feest toegewenst op 14 februari. De laatste werkdag, super! En dat op Valentijnsdag, wat een mooi cadeau. Ik ben blij voor je en drink er as dinsdag eentje op!
Frank, jij bent megafantastic

Veel liefs Fabian en Elles

Naar Elles in Thailand bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl